Burn-out 2.0

Daar sta je dan, ruim 5 jaar verder en weer op een soort gelijk kruispunt als toen.

Al langer was het aan de gang en ik wilde het maar niet zien, maar eigenlijk stond je daar al langer op de hoek te wachten. Te wachten tot ik je zou zien, zodat we weer samen zouden zijn. Maar ik ga de weg naar herstel opnieuw bewandelen…..

Lieve Burn-Out,

Wat was ik eerst verdrietig toen ik je naam weer hoorde na 5 jaar hard werken aan mezelf. Ik geloofde mijn oren niet toen de huisarts je bij naam noemde. Ik had je zelf wel eens genoemd maar meer omdat ik je niet meer wilde. Onze relatie was zo intens geweest en langzaam aan hadden we de laatste jaren afscheid van elkaar genomen.
Afscheid genomen hadden we wel met begeleiding, want ik zag zelf het licht niet meer aan het einde van de tunnel. Langzaam aan ging ik inzien waarom jij bij mij wilde zijn en waarom ik je niet eerder zag dan het moment dat je, je aanwezigheid liet inslaan als een bom.

Maar nu… 5 jaar na ons afscheid stond je daar weer op de hoek, te wachten tot ik je zag. Nu werd je vroegtijdig opgemerkt door mijn huisarts en heel eerlijk, ik wist wel dat je er weer was, maar ik was nog een beetje in ontkenning.
Tot afgelopen maandag toen ik een afspraak had bij mijn coach. De vraag hoe het echt met mij ging zorgde ervoor dat alle sluizen letterlijk en figuurlijk open gingen.
Ik wil je wel iets vertellen want de gesprekken met mijn coach zijn van grote waarde, lang heb ik gemerkt dat door met haar over ons verleden te praten ik ervoor kon zorgen dat ik je in de toekomst niet meer zou tegen komen. Door over ons verleden te praten, kan ik me focussen op de toekomst, want daarvoor ben ik ooit begonnen met de coachingsgesprekken. Hoe kom ik erachter wat ik echt wil, maar goed dat is iets voor later, nu gaat het eerst om ons.

Zij laat me namelijk zien dat onze oude relatie helemaal niets is om me voor te schamen, dat ik je als iets moois kon gaan zien, omdat je me ook heel veel inzichten hebt gegeven.
Inzichten die ik misschien anders helemaal nooit had gezien.
Maar toch, in een onbewaakt moment van mijn kant, stond je er weer. Met het masker wat ik op had, heb ik niet alleen mijn omgeving voor de gek gehouden, maar uiteraard ook mezelf en daar baal ik van.

Maar ik wil je nog wat vertellen, want mijn coach is een geweldig persoon. Ze laat me vaak over dingen nadenken. Daar waar ik vaak snel geneigd ben om te zeggen “weet ik niet” of “ja zo ben ik”, gaan haar vragen verder. Want weet ik het echt niet? Of is het een masker omdat ik weet dat het antwoord er wel is, maar dat ik dan kwetsbaar mag zijn.
Het is vaak het laatste en met de vele gesprekken die ik nu al met haar heb gehad, ben ik al veel liever gaan denken naar mezelf toe.

Want lieve burn-out, daar zit mijn struikelblok.
Lief zijn voor anderen, dat is geen probleem.
Zorgen voor anderen, dat is geen probleem.
Maar lief zijn voor mezelf en goed zorgen voor mezelf. Daar ben ik echt niet zo goed in.
Daarnaast ben ik gewoon graag een doener, bezig zijn en anderen dingen uit handen nemen, het gaat automatisch en dat is jouw voeding. Want als ik met anderen bezig ben, vergeet ik mezelf, te gauw en te snel cijfer ik mezelf helemaal weg, In elk aspect van mijn leven en daarmee voed ik jou.
Jij die zo snel op de hoek staat, die mij graag wilt omhelzen en wil laten voelen hoe je echt voelt.

Want hoe ik me echt voel? Moe, dood versleten, opgebrand en uitgeknepen. Geen concentratie vermogen meer, ja in de ochtend dan gaat het nog wel, maar ’s middags is het hopeloos en dat zorgt ervoor dat ik weer een beetje boos op mezelf ben.
Daarnaast heb je iets nieuws bedacht om mijn aandacht te trekken.
Je focust je ook op mijn lichamelijke gestel, ineens waren daar de vage klachten, de ongemakken, de blessures. Nu pas na weken (of waren het toch al weer maanden) valt alles op een rij.

Maar goed, mijn lieve coach heeft me geleerd om lieve dingen te zeggen tegen mezelf, dus hoe ga ik nou iets lief tegen mezelf zeggen over jou. Dat is nog niet zo eenvoudig als er alleen maar (bijna automatisch) strenge en boze woorden omhoog komen.
Maar ik denk dat ik dit zou zeggen “Lieve Tries, je bent op het randje en nu zie je voortijdig de afgrond en dat betekend dat je een andere kant op kan, pak dit moment, want je hebt wel degelijk geleerd van 5 jaar geleden”.

De weg naar herstel is ingezet. Ik heb er met mensen over durven praten, ik heb je opgemerkt en ik ga er voor zorgen dat onze relatie niet te intiem word.
Dat betekend dat ik de komende tijd misschien niet zoveel meer kan doen als ik zou willen, maar dat ik echt de rust moet nemen die mijn lichaam vraagt.

Je gaat er voor zorgen dat ik mijn struikelblokken weer erken, herken en aan ga pakken, want sommige dingen zijn oud zeer en komen door jouw aanwezigheid weer omhoog en nu is het voor mij de tijd om met dit oude zeer af te rekenen.

Als het straks wat rustiger in mijn hoofd is, ga ik eens opschrijven wat ik echt wil. Waar mijn hart sneller van gaat kloppen. Wat de kans op een rendez-vous met jou weer verkleint lieve burn-out.
Ik ben je ook dankbaar, want door je nu op te merken heb ik kans op erger voorkomen, kan ik mijn geleerde lessen opnieuw in de praktijk brengen en mag ik nieuwe dingen leren en ervaren.
Ik wil je bedanken, want door jouw aanwezigheid toen en nu heb ik mooie mensen mogen ontmoeten die ik nu als vrienden zie. Ik heb geleerd te kijken naar mezelf op een andere manier dan vroeger en ik heb geleerd dat ik best keuzes mag maken die voor mij goed zijn.

Dus lieve burn-out, hopelijk zie en voel ik je straks steeds minder en minder en is de kans op een rendez-vous nihil. Maar tot die tijd….

Liefs,
Patricia

3 thoughts on “Burn-out 2.0

  1. Lieverd, wat heb je het prachtig omschreven. Weet dat we er altijd voor je zullen zijn, in goede maar minder goede tijden.??

  2. Tries,
    Ik vind dat je jouw situatie ontzettend goed aan het digitale papier hebt toevertrouwd. De openheid die je hier weer hebt gegeven en de emotie die je hier toont, is een weg naar “volwassenheid” die maar weinig mensen laten zien. Je eigen verhaal op deze manier vertellen is naar mijn mening niet eenvoudig geweest. Ga zo door met je leven en dan zal de zon meestal wel schijnen voor je.
    Sjef

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge