Heldin Lienke

Soms kom je met mensen in aanraking die je zo inspireren dat je niet anders kan dan ze te blijven volgen. Deze aanraking kan trouwens ook zonder dat je ze ooit ontmoet heb, dat bewijst één van mijn heldinnen.

Haar vrolijkheid, haar doorzettingsvermogen en haar persoonlijkheid zorgen ervoor dat je met een glimlach achter je pc zit.

Ik wil jullie graag aan één van mijn heldinnen voorstellen….
Lienke van Dear Good Morning.

Lieve Lienke,

We kennen elkaar totaal niet, althans ik weet meer van jou dan jij van mij. Je zal me misschien herkennen van mijn reacties via Instagram, Facebook of via je website.
Toch ben je voor mij een held, meer dan dat jij je waarschijnlijk kan bedenken.

Ik weet nog goed dat ik je al een aantal maanden volgde en dat je 4 maanden geleden een hele spannende en voor jou emotionele video plaatste op je website.
Bang voor de reacties van je omgeving en van je volgers. Je had namelijk besloten om in december 2015 mee te doen met een bikini fitness wedstrijd.

Dat was jouw doel om 2015 knallend af te sluiten. Je had volgens mij geen idee waar je aan begon maar toch deed je het, omdat je graag die ervaring rijker wilde zijn. Omdat je wilde zien waar je lichaam en geest toe instaat waren als jij ergens voor ging.
Het mooiste van allemaal… je zou je volgers meenemen op jouw reis.
Wat een geweldige ervaring vond ik het om je zo te mogen volgen, want je liet elke emotie zien. Niet alleen als je een goede dag had maar juist ook als je een “slechte” dag had, want dat hoort ook bij het proces.

De ene dag had ik tranen van het lachen, omdat je iets zei of deed wat me zo aan het lachen maakte dat ik niet meer kon stoppen. De andere dag liepen er ook tranen over mijn wangen maar dan van jouw pijn of verdriet.
Ik leefde intens met je mee.

Toen was het ineens december en was daar het weekend van de wedstrijd, ik geloof dat ik nog nooit zo vaak jouw social mediakanalen heb ververst. Instagram, Facebook, Snapchat en je website ik hield ze allemaal in de gaten, want ik wilde natuurlijk weten hoe het je verging.

In eerste instantie herkende ik je niet met je spray-tan en make-up maar wat ben je mooi. Je was zo anders als in je 07.00 uur selfies maar je zag er prachtig uit. Je kon duidelijk zien waar je de laatste 4 maanden voor getraind had.

Ik moet je eerlijk bekennen dat ik teleurgesteld was dat de uitslag zondag om 22.00 uur pas bekend werd gemaakt, want mijn werkdagen beginnen om 07.00 uur dus om die tijd was ik al in dromenland. Het eerste wat ik maandagochtend deed was op Instagram kijken wat je gepost had.

De tweede plaats… las ik dat echt goed? Ja dat las ik echt goed. Ik lag te stuiteren in mijn bed van enthousiasme.
Maar las ik het goed… jij lag ook te stuiteren in je bed maar dan van teleurstelling.
Toen kon ik alleen maar hopen dat je later wel blij zou zijn met je 2e plaats, want het is een geweldige uitslag. Van nooit meegedaan hebben aan zo een wedstrijd naar de 1e keer direct een 2e plaats. Gelukkig kwam dat besef later bij jou ook. Toen ik je weer zag lachen wist ik dat het beetje bij beetje tot je doordrong dat je echt onwijs trots op jezelf mag zijn.

Je bent mijn held omdat je er gewoon helemaal voor ging, je niet liet afleiden van je doel.
Je was ook een spiegeltje voor mij, want het enige wat we gemeen hebben is dat we allebei een ochtendpersoon zijn.

Want door omstandigheden heb ik me lang verschuild achter mijn gepantserde muur, heb ik me lang verscholen achter allerlei excuses die er voor zorgde dat ik niet happy was met wie ik ben. Allerlei excuses die er voor zorgde dat ik mezelf helemaal niet tot het gaatje inzette… want een doel had ik niet eens.
Voor alles en iedereen zou ik vechten en door het vuur gaan, behalve voor mezelf. Dat is toch raar? Jij liet me zien hoe ik wil zijn. Hoe ik weet dat ik kan zijn, want ook dat heeft het verleden uitgewezen. Ik kan me best ergens voor de volle 1.000% voor inzetten maar het is vaak mijn geest die me dan weer allerlei rare dingen wijsmaakt.

Daar was jij… met jouw doel, met jouw inspanning en ik mocht meegenieten.
Het heeft me doen beseffen dat ik alles kan, als ik maar wil en er echt voor ga.
Het heeft er zelfs voor gezorgd dat ik mezelf een doel heb gesteld… ik wil in 2016 minimaal 10km kunnen hardlopen.
Daar ben ik nu verre van, maar ik heb mijn eerste stap gezet. Sinds december ben ik begonnen met PBP want er moeten eerst wat gedrags-dingen aangepakt worden. Ik ga deze reis heel bewust ervaren….. en soms als het even niet lukt in de gym dan hoor ik jouw zeggen “Je moet zwaarder trainen”

Dus lieve Lienke, dank je wel dat ik je mocht volgen tijdens jouw reis. Ik kan niet wachten op een volgende uitdaging van jou.
Dank je wel dat je mijn spiegeltje bent, dat je me iets heb laten zien waar ik mee verder kan.

Veel plezier en succes met het behalen van je doelen in 2016! Het gaat je vast allemaal lukken.

Liefs,
Patricia

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge